กรกฎาคม 02, 2550

Transformer หนังแฟนตาซีหุ่นยนต์ดูสนุก เอามัน แต่....

เมื่อวันอาทิตย์ได้มีโอกาสเข้าไปนั่งดูหนังหุ่นยนต์ฟอร์มยักษ์ปีนี้
Transformer เป็นชื่อเรื่อง มาจากการ์ตูนฮิตของอเมริกา
รู้สึกว่าหนังจะเขียนได้บันเทิงดีทีเดียว (พิจารณาจากภรรยาผม เธอชอบมาก)
แต่อาจเป็นเพราะผมเรื่องมากไปหน่อยก็ได้ ผมคิดว่า หนังมันไม่ค่อยประทับใจ

ประทับ คือ จารึกไว้ จำไว้
ใจ ก็คือความรู้สึก ความทรงจำ

หนังเรื่องนี้ไม่ประทับใจ หมายถึงว่า มันไม่สามารถจารึกไว้ในความรู้สึกหรือความทรงจำ
เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะความเร็วของหนังมั้ง
แปลกดี สตีเว่น สปิลเบริก ยิ่งแก่ยิ่งชอบหนังเร็ว ผมว่าหนังมันตัดต่อเร็วมากๆ
เรียกว่า พยายาม "เร้า" อารมณ์คนดูตลอดเวลา ปัญหาคือ มันมากเกินไปหน่อย

หนังพยายามทำให้มัน Catchy ตลอดเวลา จนคนดูไม่มีโอกาส "คิด"
คือให้หนังชี้นำตลอด แค่หลับตานาทีนึง เรื่องก็เดินไปยาวแล้ว (จ๊าก)

เอาเป็นว่า หนังเรื่องนี้น่าจะเป็นที่ชื่นชอบของคนหมู่มากได้สบายๆ
แต่คนที่ชอบดูหนัง "บู๊" ที่ "ถึง" คือ ไม่สักแค่ทำ Catchy คนดู
ผมว่าหนังฮ่องกงอย่าง SPL ยังทำให้เรา "ประทับใจ" ฉากการต่อสู้
ได้มากกว่า Transformer ซัก 100 เท่านะ :P

กรกฎาคม 01, 2550

Thank u ja

ส่งข้อความ mms ให้กับเพื่อน อวยพรวันเกิดให้เธอมีความสุข
มี starbuck แก้ว 100+ กินทุกวัน สาวขึ้นอีกปี
เธอตอบกลับมา Thank u ja

วันนี้ไปซ้อมใหญ่ วงดนตรีของที่ทำงานครับ
เริ่มตั้งแต่ 10.30 - 18.15
ผมเป็นมือเบสนะ ไม่ได้เล่นกีตาร์หรือร้องนำ
ก็เมื่อยนิ้วเหมือนกัน สายเบสมันใหญ่
เสาร์หน้าจะมีงานกีฬาสีของบริษัท
ซึ่งจะมีงานเลี้ยงและมีการเล่นดนตรีตอนกลางคืนด้วย

ตอนเย็นๆ โทรหาพี่ฝน พี่ฝนบอกว่าจะโทรมาพอดี
เพราะจะถามว่า วันนี้วันเกิดเพื่อนคนนั้นหรือเปล่านะ
เพราะแกส่ง message ไปแล้วเหมือนจะ error
สุดท้ายเลยส่งไปอีกเบอร์

.. 30 แล้วสินะ .. (อ่อนกว่าเราปีนึงอยู่ดี แต่ไม่ยอมเรียกเราพี่เลย ฮ่วย!)

ปล. ลืมไป post ตอนหลังเที่ยงคืน จริงๆ คำว่าวันนี้ของบทความ หมายถึงวันที่ 30 นะ!

มิถุนายน 29, 2550

เฮ้อ.......

เฮ้อ.....



zZZZzzzzzzzzzZZZ



เฮ้อ.........



zZZZZZzzzzZZZZZzzzz





(เป็นบ้าไร)

มิถุนายน 28, 2550

coming birth day of my ils

ใกล้ถึงวันเกิดของเพื่อนสนิท

กำลังทะเลาะกับเพื่อน(รุ่นน้อง)ใหม่ที่ทำงาน

ลาป่วยไปรักษาหนังตา กับขัดฟัน

คุยกับตัวเอง

นั่งรถเมล์สาย 52 ไปหาภรรยาที่แจ้ง

ส่งจดหมายไม่ได้ เพราะไปรษณีย์หลักสี่ไฟดับ!

โลกเบี้ยว เสียวฟันตอนขัดฟัน เจ็บตาตอนโดนเจาะหนอง

... พรุ่งนี้พาเพื่อนไปกินไหนดีหว่า :)

มิถุนายน 27, 2550

last king of scotland

เมื่อคืนกลับจากทำงาน ผมเปิดหนังดูเรื่อง last king of Scotland
เป็นหนังหนักเอาเรื่องเลย ไม่ได้คาดหวังว่าจะหนัก (แต่สนุกดี)
และมีแอบโหดและโป๊ด้วย (ยิงหัว ตัดแขนขา แก้ผ้าเปลี่ยนชุด)

เป็นหนังที่ส่งให้ นายวินเทคเกอร์ได้ออซก้า สมทบชายยอดเยี่ยม แซง ปีเตอร์ โอทู

ผมชอบนะครับ สนุกดี ต้องลองๆ

เพื่ออะไร

ผมถามแพนด้าว่า คุณมีชีวิตเพื่ออะไร
แพนด้าตอบผมว่า มีชีวิตอยู่เพื่อความรัก
ผมจ้องข้อความนั้นอีกครั้ง ในความมืดของรัตติกาล
มีเพียงแสงจากหลอดไฟข้างจอคอมพ์

เจเอสเคแทรกขึ้นว่า ผมถามแพนด้าทำไม
ผมไม่ตอบ เพียงอยากให้ความเงียบเฉลยความข้องใจนั้น
ผมลุกออกไปที่ระเบียงห้องนอน

นานแล้วที่ผมไม่ได้ออกไปที่ระเบียงเพียงเพื่อมองหากลุ่มดาวลูกหมูสามตัว
ดาวที่มีรูปร่างคล้ายปลาโลมากระพือปีก แต่ถูกเรียกว่าลูกหมูสามตัว

ผมกลับมาอีกครั้ง แพนด้าตอบกลับมาอีกหลายข้อความ
เจเอสเคส่งลิงค์เพลงที่ตัวเองชอบเพื่อให้ผมได้ลองฟัง
แต่ผมไม่สามารถฟังได้อีกแล้ว ผมปิดจอ
ในตาสะกดน้ำไม่ให้เอ่อนอง

ผมเปิดจออีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปประมาณห้าสิบนาที
มีข้อความอีกมากมายของแพนด้า และทิ้งท้ายว่า

"ไปนอนแล้วนะ"

มิถุนายน 26, 2550

this week ...

ตั้งใจว่า อาทิตย์นี้จะทำงานเพลงต่อละครับ
หลังจากพักยาวหลายสัปดาห์ คืนนี้ว่าจะละเลงต่อครับ
Typhoon band จงเจริญ!

แห่ะๆ

มิถุนายน 25, 2550

ไดอะรี่เบาๆ

/ / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / /...//.../
. . . ... . . ./// . . . . . .. ///. . . . . .. . .///..//
.. . . . . . . . . // //. . . . . ./// . . . . . . .. .///
/ / / / ///// / / // / / /... / / / / / / // / //....//
.. . / / . . / / .....////////////////..//....///....//

สายฝนวันเสาร์ เทกระหน่ำไม่หนักไม่เบา
เสมือนกำลังบอกใบ้ให้กับผม "ก๊ากกกก ..ซวยแน่"
ที่แย่เพราะฝนตกตอนเย็น ประมาณหกโมง
ใส่คอนแทคเลน ขับก็ลำบาก กระจกปัดน้ำฝนทำหน้าที่ไม่ดี
ภาพเลยเบลอๆ ยิ่งไปกว่านั้น การกลับจากสุพรรณบุรี
มากรุงเทพ เป็นอะไรที่ไม่คุ้นเคย มั่วๆ ไปตามป้าย
ยิ่งฝนตก ยิ่งหลุด บางทีอ่านไม่ทัน เลี้ยวไม่ทัน
กระหน่ำซ้ำด้วยการกดดันให้รีบกลับบ้าน เพราะภรรยา
ต้องการจะเอาลูกนอน ทำให้ผมเซ็งๆนิดหน่อย

.../../..///./././/////././...............././/.///////
.//////////./. ./ ././/./././ .///./ .//././././ ./.
//./ ./ / ./ /./// // //..../././/.///////////////

วันอาทิตย์ ระหว่างนั่งรถสองแถวเข้าไปบ้านยายน้องเฟย์
นั่งอ่านหนังสือ "มุมต่างมอง" บทที่เกี่ยวกับ เพลง mp3
สาเหตุที่ mp3 ทำไมถึงจำกัดไม่หมดซักที
ทำไม นายทุน ถึงต้องการบทหนังห่วยๆ ที่ทำไปทั้งๆที่รู้ว่าเจ๊งแน่ๆ
ทำไม เพลง mp3 ใหม่ๆ จึงสามารถหลบซ่อนขายได้เรื่อยๆ
อ่านแล้วได้แต่ทึ่งปนอึ้งกับไอเดียร์พิศดาร (แต่เป็นไปได้)
ของนักเขียนที่ผมชอบคนหนึ่งครับ
"ธวัชชัย คิดอ่าน"

มิถุนายน 22, 2550

อีกคำ..

ตอนที่อยู่เยอรมัน เวลาก่อนที่จะกลับหลังเลิกเรียน
ผมเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยหิมะ
มันช่างโดดเดี่ยวมาก เดินไปเรื่อยๆ มองดูบ้านเมือง เดินจะปวดขาไปหมด
เพราะไม่รู้ทำอะไร

ตอนนั้นคิดว่าโลกนี้มีเราคนเดียว
เหมือนอยู่คนเดียว ไม่รู้จักใครเลย
อากาศก็หนาวมาก พื้นลื่น
ความรู้สึกโดดเดี่ยวและเหงาเข้ากระดูก
ถึงจะเป็นเวลาเพียงสั้นๆไม่กี่ชั่วโมง
แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดี
ความจริงอาการเหงาๆแบบนี้มันเคยเป็นตอนอยู่อเมริกา

ช่วงแรกที่ไปไม่รู้จักใคร
ต้องขนของใส่รถยูฮอ
ขับคนเดียวหลังจากส่งเพื่อนลงที่มิชิแกน
มีแผนที่ในมือ
ขับรถผ่านถนนยาวไกล แปลกๆ
เพิ่งขับรถไม่นาน (เลนขวา)
ความรู้สึกตอนนั้นมันก็น่ากลัวนะ
เพราะต้องผ่านด่านเก็บเงินหลายแห่ง
ถ้าไม่มีเงินสดพอจะทำไงก็ไม่รู้
หรือถ้าหลงทาง เลี้ยวผิด
กลับก็คงลำบาก ไม่มี GPS นำทาง
ขับตามแผนที่ล้วนๆ
หรือตอนทำงานที่ปั๊ม กะดึก

อยู่คนเดียว เดินออกไปเทขยะ
ปั๊มอยู่ติดป่า
เปลี่ยวๆ แต่มีรถผ่านมาจอดมั่งบางเวลา
บางคืนอากาศหนาว
มองไปในที่มืดที่ไม่มีแสง หรือบางทีก็มีรถนานๆคันวิ่งผ่านไปมา
อารมณ์เหงาๆ มันก็กลับมา
แต่มันก็ดี เพราะเราเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวจากสิ่งเหล่านั้น

คนเราเกิดมาเพื่ออยู่กับตัวเองอยู่แล้ว
ตอนตายถึงเราจะรักใครแค่ไหน
ใครรักเราแค่ไหน
แต่คนที่ต้องเผชิญกับความตายก็คือตัวเราเอง
ไม่ว่าจะมีความผูกพัน ความรัก ความเกลียด
ความแค้น แค่ไหน
เวลาตายมันก็ต้องเจอกับตัวเอง

ผมเรียนรู้การอยู่กับตัวเองตลอดเวลามาตั้งนานแล้ว
ไม่เคยคิดว่าต้องมีใครที่ต้องผูกกับเราตลอด
ไม่มีทางอยู่แล้วล่ะ
เพราะฉะนั้นผมคิดว่า
เวลาเราโดนทิ้งก็เหมือนเวลาเราอยู่คนเดียว
เป็นอากาศธาตุที่ล่องลอย

เราสามารถเป็นตัวเองได้มากที่สุดตอนที่ไม่มีใครสนใจ
...

alone..in the Macro

ผมสงสัยตัวเองว่าทำไมบางครั้งจึงต้องมีความรู้สึกชัดเจน
แม้รู้ว่าบางอย่างไม่ควรเกิด แต่ก็เกิดขึ้นเพราะอารมณ์
จริงอยู่ คนเราต้องการเหตุผลในแต่ละเรื่อง
บางครั้งเรื่องบางเรื่อง อาจไม่มีเหตุผล

เพียงความรู้สึก อยากพบใครบางคน

.... เศร้า