มกราคม 23, 2550

One Minute

เกือบเลิกงานแล้ว แต่ไม่ได้ update nhephex blogspot นานแล้ว เลยเข้ามาเขียน
อะไรแก้กลุ้มบ้าง หวังว่าแฟนๆ ที่คิดถึงคงไม่ว่าอะไร เนื่องจากตอนนี้ไม่มีไฟ ไฟ
มันมอดดับแดดิ้นกระแด่วๆ เลยไม่คิดจะ update อะไร ปล่อยให้สายไฟแห่งความหวังมอด
แสงดับลง

ผมเป็นคนง่ายๆ ไม่ชอบคิดมาก แต่ตรงกันข้าม ผมคิดมากกับบางเรื่องจนถึงขั้น
หมกมุ่น ผมหมกมุ่นกับความรู้สึก กับคนบางคน กับสิ่งบางสิ่ง ไม่ใช่ทุกอย่าง และ
ไม่ใช่ตลอดเวลาครับ ก็หวังว่าซักวันจะหายไปเสียที หวังว่านะ

ตอนนี้ชีวิตสบายๆ มีลูกสาวน่ารัก มีภรรยาที่แสนดี ไม่มีอะไรต้องคิดมากอีกแล้ว
แต่กระนั้น บางอย่างที่ไม่เคยลืมก็ยังกลับมาวนเวียนในฝันทุกวันทุกคืน บางครั้ง
ก็มาแล้วมาอีก มาจนมันจะเป็น pattern of dream ไปแล้วเนี่ย กำ -_-"

มกราคม 06, 2550

รับบัตรคิว

สำหรับระบบบัตรคิว ผมประทับใจมาก
เรื่องบัตรคิวที่ไปรษณีย์ลาดพร้าว
เพราะอะไร ทำไมผมถึงชอบ

ผมชอบเพราะ logic ของเขา
ตัดค่าใช้จ่ายของการพิมพ์กระดาษบอกเบอร์
ตัดค่าใช้จ่ายการคำนวณเวลา"รอ"
การ match ของเลขคิว กับเลขที่เรียก
ไม่ต้องการการรับรู้ว่า เลขที่คนเอาไปนั้น
ถึงคนที่เท่าไรแล้ว ในฝั่งเจ้าหน้าที่

ทำไมเขาถึงทำได้
ง่ายมากโดยหลักการ แต่ผมว่า ... ฉลาดแท้
มันคือ... ให้ใช้เลขคิวเนี่ยเป็น บัตรแข็งธรรมดาๆครับ
เอามา reuse ได้เรื่อยๆตราบที่ต้องการ (ถ้า
ลูกค้าไม่ทำมันหายไปก่อนนะ อันนั้นช่วยไม่ได้)

จากนั้น ทางฝั่งเจ้าหน้าที่เนี่ย จะกดไปเรื่อยๆ
โดยไม่สนใจว่า บัตรเนี่ย ถูกหยิบถึงเบอร์อะไรแล้ว
เพราะที่จริงแล้ว ไม่ต้องรู้ก็ได้ เพียงแต่เราต้องรู้ว่า
Running number ของบัตรคืออะไร
เราก็กดไปเรื่อยๆ หน้าจอก็เรียกไปเรื่อยๆ
ไม่จำเป็นต้อง sync กัน

ระบบนี้ ผมเลยของเรียกว่า ระบบบัตรคิวแบบ
Asynchronous ที่เจ๋งมากๆครับทั่น !

มิตรภาพยังคงอยู่ ความแค้นยังคงมี แล้วแกจะเจอดี

คิดได้สวยนะครับ ประโยคที่มาจากหนังไทยเรื่องหนึ่ง

ฟังธรรมดาๆ แต่มีพลังดี
อารมณ์มันประมาณว่า
ลูบหัวก่อนแล้วตบด้วยหลังตีน

สุดยอดเลย

มกราคม 05, 2550

วันคืนที่เปลี่ยนเหงา

ถามตัวเองทุกครั้งที่เจอ
วันที่เคยพบกัน อดีตที่เคยมีอะไรร่วมกันมา
ทุกอย่างจบลงแล้วจริงหรือไม่

ผมยืนมือออก และเอามือไปจับที่แขนของเธอ
เธอใส่เสื้อแขนยาว

ผมของเธอยาว
แขนของเธอเล็ก
เธอไว้เล็บและทาสีที่เล็บ
เป็นสีดำ

สายลมพัด มองไปที่ฟ้ายามค่ำ
แสงดวงจันทร์วันพระจันทร์เต็มดวง
ทำให้บริเวณรอบๆ ไม่มืดไปนัก

ผมเดินตามเธอไปจนสุดทางเดิน
เธอบอกว่าให้ผมปล่อยแขนเธอได้แล้ว
แต่ผมไม่ปล่อย

เวลาช่างผ่านไปรวดเร็ว
ไม่นานจะเที่ยงคืนแล้ว

ผมกุมแขนเธอตลอด สี่สิบนาที

ฝันคืนนี้คงดี ถ้ามีเธอ

ธันวาคม 26, 2549

คิดถึงเมกา

นั่งนิ่ง นึกภาพเก่า มะริกา เมืองเก่าที่เคยอยู่
นึกถึงชายทะเล Bridgeport ยามหน้าหนาว ลมแรงพัดกลิ่นไอเกลือจากน้ำทะเลเข้าปะทะใบหน้า หรือโรงยิมที่มหาวิทยาลัย และคนดูแล (ฝรั่งไว้หนวดอายุพอควร(แก่)) สระน้ำอุ่น ขนาดมาตรฐาน ยาวพอดีๆ ที่ห้องอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า ชาย มีแต่คนแก้ผ้าอาบน้ำกันไม่อายฟ้าดิน โตงเตงไปมา (แต่ห้องหญิงไม่รู้เหมือนกัน ไม่เคยเข้าไป) ร้านอาหารจีน ที่รสชาติไม่ดี เน้นปริมาณ ไม่เน้นคุณภาพ อาหารแต่ละอย่างมันๆทั้งนั้น แต่กินทีไรก็อิ่มทีนั้น เพราะเยอะจัด เมนูที่สั่งบ่อยคือ ข้าวไข่เจียวกุ้ง ราดน้ำซ้อสข้นๆเหนียวๆ อร่อยดีนะครับ ไม่คิดว่าจะได้กินไข่เจียวที่อเมริกาจากร้านอาหารที่ไม่ใช่อาหารไทย เพราะไข่เจียว คนอเมริกาไม่ทำกิน เขาทำ แสครมเบิลเอ้ก หรือไข่คน เอาไข่มาตีๆ เละๆ ไม่ใช่ไข่เจียว รสชาติก็ไม่อร่อยเท่าด้วย
คิดถึงร้านขายซีดี ที่ชอบไปแวะเรื่อยๆ ก็มี บาร์น แอน โนเบล กับเบสต์ บาย หรือไกลหน่อย ก็ไป ทาวเวอร์ เรคคอร์ด ซึ่งจะมีซีดี เพลงที่หายากๆหน่อยเยอะ
คิดถึงเจ้ารถ ฟอร์ด เอสคอร์ต อายุ 10 ปี มือสอง ที่ซื้อต่อจากเจ้าของที่เป็นคนแก่ จำไม่ผิด ซื้อมา 2,600 เหรียญ มั้ง (หรือมากกว่านั้นนิดหน่อย) รถคันนี้ ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก ใช้มันเยอะคุ้มสุดๆ สภาพมันก็จะผุๆหน่อย จำได้เลย ตอนหุยมาเที่ยวครั้งที่สอง ขับมันไปรับหุยที่สนามบิน เจเอฟเค ปรากฏว่า ขากลับ ดันเสียกลางทาง บนทางไอ นายตี้ไฟฟ เสียนี่ (I-95) ตอนนั้น เครียดเลย เพราะเพื่อนคนไทยก็ไม่อยู่พอที่จะช่วยเหลือ ต้องติดต่อรถลากเอง หาที่พักชั่วคราว รอให้รถซ่อมเสร็จ เสียไปหลาย ยังดีที่ได้เพื่อนชาวไต้หวันที่ชื่อโจ (มู หมิง หลิน) ขับมาเป็นสารถี พาไปโน่นนี่ (ตอนหลังโจยืมเงินผมไป 500 เหรียญแล้วไม่คืน ก็ถือว่าเป็นค่าจ้างแล้วกันเนอะ T_T)
คิดถึงคาสิโน ที่ Connecticut มีสองแห่งที่เคยไป ชื่อ โมฮีแกน ซัน กับ อีกอันชื่อไรหว่า ลืมๆและ
คิดถึงสวนสนุก จำชื่อและเมืองไม่ได้แล้วอะ แต่ไม่ใหญ่มาก จัดตามเทศกาล จำได้ว่า พี่โอมชวนไปมั้ง ไม่แน่ใจ แต่ก็สนุกดี มีแบบ โยนตัวลงมาเหมือนบันจี้จัมพ์ด้วย แต่ไม่ได้เล่น (ทั้งแพง และไม่กล้า)
คิดถึงนิวยอร์ค อันนี้แน่นอน ขาดไม่ได้ เป็นเมืองที่อุดมไปด้วยความเจริญก้าวหน้า ทางศิลปะ และเทคโนโลยี ที่สำคัญ มีแหล่งให้ซื้อของหลากหลายมากมาย รู้สึกตัวเองโชคดีที่ได้มาเรียน ใกล้ๆ นิวยอร์คซิตี้ ถึงไม่ได้อยู่ในตัวเมืองก็ตาม แต่ถ้าเลือกได้ ก็คงไม่อยู่หรอก ให้อยู่ คงไม่ชอบ แต่ให้อยู่ใกล้ๆ มาเมื่อไหร่ ขับรถไม่เกินชั่วโมงเนี่ย ชอบ
คิดถึงเคปคอด (Cape Cod) ไปเที่ยวกับหุย ก่อนกลับเมืองไทย เมืองชายทะเลหรู สำหรับพวกคนรวยของอเมริกา ประทับใจไม่หายกับการเป็นกระเหรี่ยงเหลืองสองคน เข้าไปนั่งร้าน Lobster แบบบ้านๆ ที่อเมริกันมากๆ หรูหราแบบคนรวยอเมริกัน โดยไม่แคร์สายตาคนมอง (รู้สึกต่ำต้อยจัง แต่ก็มันดี) จำได้ว่า ตอนไป เป็นหน้าที่คนไปเที่ยวกัน คนเยอะมากๆ ไม่มีที่พัก สุดท้ายต้องกลับมาพัก ตีนสะพานทางเข้า Cape Cod เป็นเหมือนห้องแถวเล็กๆริมถนนสุดๆ
คิดถึงตอนไปเที่ยว whale watcher นั่งเรือไปไกล ลมเย็นตีหน้า ซื้อเบีย กระป๋องละ 5 เหรียญมั้ง นั่งถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอ เป็นทริป ตอนไปเคปคอดแหล่ะ
คิดถึงตอนขับรถไปกว่า 3 พันกิโล เที่ยวทั่วลง Florida ขับรถไกลมาก ยาวมาก ง่วงมาก หลงทางก็มี ประทับใจมาก ไม่คิดว่าจะเกิดบ่อยๆในชีวิตนี้ เพราะคนเราย่อมมีโอกาสทำอะไรแบบนั้นไม่มาก ก็ชอบนะ เจ้าฟอร์ด เอสคอร์ด สีเขียวเก่าผุ ที่ได้รับการซ่อมแซมเปลี่ยนล้อ (โดยสิงโตเปลี่ยนให้) ทำให้มันวิ่งไหว ทั้งๆที่มันควรหอบสลบไปตั้งแต่ถึงน้ำตก ไนแองกาล่าแล้ว (วิ่งไปในแองกาล่า ก่อนวิ่งลงฟลอลิด้า) เป็นการขับรถที่ไกลที่สุดในชีวิตเท่าที่เกิดมาเลยครับ
ปล. วันนี้กล้อมแกล้มเอาแค่นี้ก่อนนะ วันหลังมาว่าต่อ

ธันวาคม 22, 2549

งานปีใหม่ประจำปี

วันนี้ ตอนเย็น ที่บริษัทจะจัดงานปีใหม่
สถานที่จัดคือชั้น 30 ของอาคาร
ดีจัง ได้กินฟรีอีกละ :P
แต่สงสัยต้องขึ้นไปเขย่าไข่ด้วยแฮะ
(ไม่น่าหาเรื่องเลย)

ธันวาคม 21, 2549

ลูกสาวอึไม่ออก

น้องเฟย์สุดที่รักของผม อึไม่ออกครับ ท้องผูก ทำไงดี ให้ทานนมแม่ด้วยนะ ไม่ใช่นมผงอย่างเดียว เนี่ย คุณหมอที่รพ กรุงเทพ ให้ผสม นมญี่ปุ่น กับนมที่ใช้ (แพงกว่า) อย่างละครึ่งๆ ก็เพิ่งลองดู ไม่รู้จะช่วยปล่าว สงสารลูก อายุเพิ่งสองเดือนหนึ่งวัน ก็ต้องท้องผูก ไม่อึทุกวันเสียแล้ว T_T

ธันวาคม 20, 2549

นางฟ้า

นางฟ้า เปิดปีก แผ่ปีก ปกคลุม ผมยาว
บินร่อนลงมา สู่พื้นดิน ที่ผมเหยียบย่ำ
เธอยื่นมือให้ผม ผมคว้ามือเธอมาจับ
ลากมือเธอมากุมที่หัวใจ

ผมอยากให้เธอพาผมบินไปบนฟ้า
อยากให้เธอโอบกอดผม ไร้อาภรณ์ใด
ฟ้าเปลี่ยนแปลง เปิดทางสู่สวรรค์
เราโผบินขึ้นไปสู่สวรรค์
ความรักของผมกับนางฟ้า เปิดฉากขึ้นบนนั้น
และจบลงเมื่อเราสองคนไปถึงสวรรค์
และเธอพาผมลงมาสู่พื้นดินอีกครั้งอย่างปลอดภัย 

หนังเรื่องแรกที่ดูกับแฟน

จำได้ไหม ว่าคุณดูหนังเรื่องแรกกับแฟนคุณเรื่องอะไร
แฟนคนแรก แฟนคนที่สอง .. แฟนคนปัจจุบัน

กับแฟนคนแรก "Toy Story"
แฟนคนที่สอง (ภรรยา) "Titanic"

ใครจำเรื่องพวกนี้ได้ ผมคิดว่า เป็นคนความจำดี
และก็เป็นคนโรแมนติกดีนะครับ

หมั่นรักษาสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่เกี่ยวกับคู่ชีวิตของคุณ
กันเถอะครับ