ธันวาคม 28, 2550

Happy New Year 08

Dear all readers,

I've been writing this blog for a couple of years so I think I should give
you some happy lucky deedy doo to you all. Wish you have good life, good
friends, good work, good hobby, good health and for all, don't betray your
love friend.

Love you all,

Nhephex!!!

ธันวาคม 25, 2550

new year.. new life .. new style of life ... new .... new

จะพยายามเปลี่ยนแปลงครับ

หลายอย่างในชีวิตในปีที่ผ่านมายอมรับว่าไม่ดี
อยากแก้ไข และทำอะไรดีๆให้กับตัวเองบ้าง
อย่างน้อยที่สุด เรื่องการออกกำลังกาย อยากให้เข้มงวดกับตัวเองกว่านี้
ไม่ปล่อยให้ตัวเองอ่อนแอ
เพื่อการดำรงอยู่ของชีวิต

ธันวาคม 23, 2550

เมื่อไหร่น้องจะกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีของพี่ดังเดิม

ถึงน้องตีหัวเขียว

เมื่อไหร่จะเลิกนินทาลับหลังกับเพื่อนที่มาสนิททีหลัง
เพราะมันแค่เดินไปส่งเอารถและให้ขนมไหว้พระจันทร์ที่แม่ทำมาให้เสียที
ขอบคุณ

กุ๊กไก่กระโดดตบ หุหุหุ

ธันวาคม 21, 2550

Art is MY COLLEAGUE ... so what you mXXX fXXER!

Happy?

Enjoy?

Go to hell you bastard.

You know who you are ?

I know what you do?

I do what you fear?

So what?

You mxxxx fxxxer!!!

ธันวาคม 19, 2550

Art is?

ศิลปะเป็นสิ่งสวยงามในใจคนที่ซึมซับมันเข้าไปได้ในความเข้าใจของตัวเ
เป็นปัจเจก ไม่ใช่มวลรวม

งานศิลปะที่ดีคืออะไร ถ้าไม่ใช่กำหนดด้วยปัจเจก
ผมไม่เชื่อว่างานที่ขายได้เยอะๆ หรืองานที่ได้รับรางวัลมีค่ากว่า
งานที่ทำออกมาแล้วคนส่วนมากไม่ชอบ
หากแม้นไม่ใช่เรื่องของการทำร้าย เรื่องเลวทราม
เชื่อเหลือเกินว่า บางคนอาจเห็นค่าสิ่งนั้น แม้คนอื่นราวถูกบังตา
ผมเชื่อจริงๆ

ธันวาคม 18, 2550

ยังโลกนี้เพียงมีใคร

ความฝัน ภาพที่... ดำเนินต่อไปในสมองยามนั้น
ฝันที่ว่า ฝันเกี่ยวกับ โลกที่ผมอยู่ มีเพื่อนที่ผมรัก ที่อยู่ข้างผม

ฟ้ายังคงมีสีเทาผสมในกลุ่มเมฆบนหัว
ดินยังผสมด้วยทราย เศษกระดาษ และขี้บุหรี่!

ผมไม่หวังอะไรจากใคร เพราะภาพที่เห็น ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ
เธอยังคงเป็นเธอ เพื่อนที่จากไป...

ถ้าเรายังอยู่ด้วยกันที่นี่
วันที่ผมมีงานเพลงออกมาจริงๆ
เธอจะรู้สึกอย่างไร...?

ธันวาคม 17, 2550

ฮ่องกง 2007

ระหว่างวันที่ 11-15 ธันวาคม ที่ผ่านมา ผมไปเที่ยวฮ่องกง
เป็นการไปฮันนีมูนครั้งที่ 3 โดยเว้นช่วงปีที่แล้วไม่ได้ไป เพราะเป็นช่วงที่ลูก
สาว
สุดน่ารักเกิดมา เลยงดเที่ยวกันปีนึงครับ

บรรยากาศที่ฮ่องกงย้งคงเหมือนเดิม รู้สึกว่า เป็นที่ที่มีดีกว่าการ Shopping
ถ้าเรารู้จักเลือกจะใช้เวลาที่นั่น แต่ที่แน่ๆ ไปคราวนี้ เหมือนไปเที่ยวสวนสนุก
โดยไปทั้ง Disney Land และ Ocean Park

สำหรับข้อสรุปคือ Ocean Park ทำดีกว่า ใหญ่กว่า มีของเล่นหลายระดับ
คือมีทั้งแบบหวาดเสียวมากๆ และแบบเด็กๆ อย่างชิงช้าสวรรค์
และยังมีสวนสัตว์ อาหารขายหลากหลายกว่า
คือดีกว่าในแง่ของ Feature แต่เหมาะกับวัยรุ่นหรือวัยที่ยังสนุกหนักๆไหว

ส่วน Disney เล็กกว่า แพงกว่า สู้ Disney ของประเทศอื่นๆ ไม่ได้
(โดยเฉพาะที่ Florida ที่ใหญ่และเจ๋งมากๆ)
ของเล่นก็เด็กๆ ไม่มีสวนสัตว์ บัตรแพงกว่า Ocean Park อีกด้วย

แนะนำไปเลย สำหรับคนยังไม่เคยเข้าทั้งสองที่
Ocean Park คือคำตอบสุดท้ายครับ (ผมให้ 5 ดาว ดิสนี่ให้ 3 ดาว)

:)

ธันวาคม 07, 2550

ทำไมคนเลวตายยาก คนดีตายง่ายดาย

ผมคิดว่า ผมเป็นคนเลว ผมทำในสิ่งเลวทั้งที่รู้ว่ามันเลว มันผิด มันไม่ดี
ผมคิดว่า ทำไม บางคนที่เป็นคนดี ที่มีความดี คิดดี ทำดี แบบเพื่อนผม
ต้องประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในวันที่ผมกับภรรยา ไปดูหนังเรื่องแรกด้วยกัน
เมื่อประมาณเกือบ สิบปี ก่อน

ผมคิดว่า สวรรค์ไม่ต้องการให้คนดีใช้กรรมนานนัก
คนดีต้องตายเร็วเสมอ ทำดีมาก ก็อยู่ในโลกนี้น้อย เพราะต้องไปเสวยสุขในสวรรค์แทน
คนเลว ต้องรับใช้กรรม ที่ตัวก่อ ต้องอยู่ในโลกนี้ต่อไป รับรู้ความเจ็บ ความ
เศร้า ต่อไป
มันฟังดูไม่ค่อยแฟร์เลยใช่ไหม หรือว่าผมคิดผิด?

ในความร้อนของฤดูหนาว

นี่คือฤดูหนาวใช่หรือไม่
นี่คือลมหนาว ลมแห่งความหนาวเย็น
แสงแดดตอนกลางวันคือความร้อนระอุ
เธอกำลังกลับไปสู่ตัวตนที่เธอเป็น
ความเย็นในใจ คือความร้อนในกาย
โอกาสเสี่ยงสูง ถ้าทำร้ายจิตใจ
พบความสุขได้แม้ต้องพรากจากเพียงชั่วคราว
หรือว่านี่คือความร้อนของฤดูกาล

เราไม่มี Cool Pad... แบบ USB

ธันวาคม 06, 2550

สุสานเสื้อผ้าไร้คนเหลียวแล

ผมเดินที่แพลตตินัมประตูน้ำกับหุย เธอกำลังเดินเลือกเสื้อผ้า
สายตาผมเหม่อลอย มองไปที่เสื้อผ้าจากหลายร้าน
บางชุดผมมองแล้วไม่สวยเลย และผมก็หลับตาลง

...

จริงๆแล้ว หลังจากร้านปิด เสื้อผ้าที่ไม่มีคนซื้อเกิน 30 วัน
จะถูกขนไปส่งที่สถานที่มืดทึบ ไกลผู้คน เรียกกันว่า
สุสานเสื้อผ้าไร้คนเหลียวแล

เสื้อผ้าดีไซน์ห่วย แม้แต่คนไม่มีรสนิยมที่สุดก็ไม่ซื้อไปใส่
จะถูกนำมากองรวมกัน และส่งไปที่สุสานแห่งนี้
เพียงเพื่อปลดปล่อยวิญญาณของพวกมัน
ให้เร่ร่อนไร้ร่างสิงสถิต

...

ผมลืมตาอีกครั้ง... จดสิ่งที่เห็นลง PDA phone
แล้วนำกลับมาบันทึกในบล็อก...

ขอให้ดวงวิญญาเสื้อผ้าดีไซน์ไม่เอาไหน สีเห่ย

ไปสู่สุขคติ... เถิด