Slur

โลกนี้มีแต่คนเสร่อจริงเหรอครับ
ไม่จริงครับ
แต่บางคนเป็น ก็ต้องทนไปนะครับ
เราไม่อาจอยู่ร่วมกับคนเสร่อได้
แต่เราต้องอดทนต่อไป

ไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดไป

ในกองทุกข์ มีความสุข

พบแล้ว... ใช่แล้ว
วันนี้พบเรื่องแย่ๆ แต่...
ในขณะเดียวกัน พบว่า เราคิดถูก..

ดีใจมาก (แม้จะมีความทุกข์อยู่)

ลูกผมน่ารักที่สุดในโลก

น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
รักลูก รักเมีย

มากๆ

ความเปลี่ยนแปลงของละอองเกสรดอกไม้ที่ปลายช้อนกาแฟ

สายลมจากแอร์คอนดิชั่นเน่อร์แบบติดบนผนัง ทำให้ทั้งห้องทำงานเต็มไปด้วยความเย็น
ความเย็นที่ว่า เป็นความเย็นที่เกิดจากการสังเคราะห์ ไม่ใช่ความเย็นจากอุณหภูมิโลกจริง
ในห้องที่อัดด้วยคนทำงานหลายสิบคน พอมีที่ว่างให้เราสูดอากาศส่วนตัว (ที่ไม่ใช่ส่วนตัว)
ผมมองกาแฟที่ชงไว้ กลิ่นของกาแฟหอมหวน เป็นกาแฟดำที่ไม่มีส่วนผสมของน้ำตาลหรือครีม
หรือนม หรือน้ำผึ้งใดๆ เป็นเพียงกาแฟที่มีรสแท้ๆ ของกาแฟที่ไม่มีส่วนปลอมแปลงใดๆ

เพียงระยะห่างไม่กี่สิบเซ็นติเมตร แต่กลับกว้างไกลเหมือนอยู่คนละกาแลกซี่
บางทีคนเราแปลก การคิดว่าตัวเองผิด มักทำร้ายความรู้สึกที่ตัวเองมีอยู่กับคนอื่น
บางครั้ง อาจหลอกตัวเอง แต่บางครั้ง เมื่อหมดหนทางจริงๆ คงมีทางเดียวที่พอทำได้
นั่นคือคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าไม่มีสิ่งใดๆเกิดขึ้นจริง หรือเหมือนชื่อหนังสือของพี่คุ่นปราบดา
คือ ต้องคิดให้ได้ว่า "เรื่องนี้เกิดเกิดขึ้นจริง" กับสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง

อะไรที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง ในโลกแห่งความเป็นจริง แต่เป็น "เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง" ในหัวของเรา
บางครั้งเหมือนการโกหกตัวเอง แต่จริงๆแล้ว อะไรจริงอะไรไม่จริง ตัวเราเองไม่ใช่หรือ
ที่เป็นคนกำหนด หน้าตา สวยหล่อ ยากดีมีจน ใครเป็นคนกำหนด ถ้าไม่ใช่ "ใจ"

ณ จุดหนึ่งของชีวิต คนเราไม่ต้องการอะไรเลย เพื่อมีชีวิตอยู่ เพราะเรามีที่ยึดมั่นของหัวใจ
แต่ ณ จุดหนึ่งของชีวิต อาจไม่มีใครช่วยเราได้ เมื่อเราหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
และสิ่งเดียวที่เราพอจะคว้าจัดยึดไว้เพื่อเป็นไม้เท้าแห่งการจิตใจ นั่นคือ "จินตนาการ"
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ควรเตือนตัวเองอยู่เสมอเมื่อเราจะใช้ "จินตนาการ" เพื่อมีชีวิตอยู่
นั่นคือ ... อย่าโดนจินตนาการครอบงำจนเกินไปจนหลุดจากโลก จงใช้จินตนาการเป็นเพื่อน
เพื่อนที่ไม่มีใครเห็น เพื่อนที่รักเราอย่างหมดหัวใจ เพื่อนที่อยู่ข้างเราตอนเราอ่อนแอ
แม้เพื่อนที่ว่า จะไม่มีจริงในโลกแห่งความเป็นจริง แต่มีจริงเสมอ.. ในใจเรา

กิโลที่เจ็ดสิบห้า

ส้มตำไทย
ส้มตำปูม้า
ส้มตำหอยดอง
ส้มตำไทยปู
ส้มตำปูดอง
สลัด
ซุปหน่อไม้ (ฝรั่งบอก แบมบูซุป นึกว่าซุปจริงๆ สั่งผิดเสียฉิบ)
ยำวุ่นเส้น
ผัดผัก
น้ำผลไม้
ปลานึ่ง
ลาบ
น้ำตก
น้ำพริกกะปิ
ปลาทู
ข้าวต้ม
ห่านย่าง
ผัก ผัก ผัก

เป้าหมายของเอ็งคือ ให้เหลือ เจ็ดสิบห้า

butterfly

I'm sorry.. I'm sorry.. I'm sorr...OR...ry

ครั้งนี้เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วหนอ กับคำนำหน้าชื่อนี้
ครั้งแรกสุด ป.6 ...

ครั้งที่สอง เมื่อตอนทำงานปัจจุบัน

ครั้งที่สาม ...

สามครั้งแล้วสิ

ขอโทษ.. ไม่ได้ตั้งใจ

ต่อไปจะพยายามระวัง

ไม่ให้เกิดปัญหาอีก

Please DO NOT touch

Scary scene ...
I hate it now.

โลกที่เปลี่ยนผัน

ความเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด ทำให้บางครั้ง โลกเปลี่ยนไปทั้งๆที่เรายังไม่ได้พูด
ผมว่าตอนนี้โลกที่ผมอยู่ เปลี่ยนไป
ผมไม่ได้พูดอะไรเลยซักคำ กับความเปลี่ยนไป
มันมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่
และมันก็บอกว่า มันกำลังจากไป

ผมอยากเจาะลึกลงไปถึงก้นบึ้งของมัน

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากเหมือนภาพแฟลช แว้บเดียว
แล้วก็หายไป สร้างความสว่างออกมาแบบลวกๆ แต่ผลที่ได้
ทำให้ผมแสบตามาก

ผมไม่รู้ว่าทำไมผมถึงกังวล ไม่ว่าจะเกิดอะไรตามมา
ผมขอนิ่งเงียบ ไม่พูดอะไรอีก
ขอให้ทุกอย่างที่เคลื่อนที่เข้ามา .. หยุดลงก่อนชนผมล้มลง

และถึงจะล้ม ก็ลุกใหม่ได้

Hidden Folder

ในหัวของเธอ มีที่เก็บความลับ ซึ่งตัวเธอเองใช้ซ่อนความรู้สึก
เธอเรียกมันว่า Hidden Folder ซึ่งมองไม่เห็นง่ายๆ
แม้แต่ตัวเธอเอง บางครั้งก็ลืมไปว่ามีมันอยู่ เพราะมันโปร่งใส

เธอใช้มันเก็บความรู้สึก "รัก" ใครบางคน
ใครที่เธอเองแทบไม่เคยได้คุยกับเขา

คล้ายกับเป็นของต้องห้าม บางครั้ง ความรู้สึก "รัก" เป็นภัยแก่ตัว
เธอคิดแบบนั้น ดังนั้นเธอจึงสร้าง Hidden Folder ขึ้นมาในสมอง
เวลาที่เธอต้องการหยิบ ความรู้สึก "รัก" มาเชยชม
เธอต้องป้อน รหัสลับ ให้ เพื่อเข้าไปใน Folder นั้น

และใน Folder สิ่งที่คนเข้าไปจะได้สัมผัส
คืออาณาจักรของหัวใจขนาดใหญ่ ที่มีต้นไม้เขียวชะอุ่ม
มีระบบปลดปล่อยความเศร้า เพิ่มเติมความสุข
โดยใช้ภาษา SQL คำสั่ง delete เอา ข้อมูลเศร้าสร้อยออก
และมีคำสั่ง Insert หรือ Update ความสุขให้กับจิตใจ

เธอมักหลบไปอยู่ใน Hidden Folder ทุกวัน ช่วงเวลาทำงาน
เพราะสิ่งที่กระทบจิตใจเธอ มีผัสสะกับเธอ
ล้วนแล้วแต่ทำให้เธอมีความรู้สึก
ใช่แล้ว เธอ Fragile เหมือนแก้ว เธอถูกกระทบง่ายเหลือเกิน
ทุกครั้งที่เธอโดนกระทบ ด้วยสิ่งต่างๆรายล้อมรอบกาย
เธอจะเปิดประตู Hidden Folder แล้วย้ายจิตเธอไปพักในนั้น
ที่ที่เธอกับ "คนที่เธอรู้สึกรัก" อยู่ด้วยกันเงียบๆ เพียงสองคน
เป็นดินแดนแห่งความสุขโดยแท้จริง ยิ่งกว่ายูโทเปีย
เพราะนี่คือเรื่องของสองคน ไม่ใช่เรื่องของสังคม

เธอเรียกดินแดนใน Hidden Folder ว่า

ที่เก็บ File แห่งความรัก ความสุข ความสมหวังทั้งหลายทั้งปวง
ที่ไม่มีเกิดขึ้นจริงแม้แต่เรื่องเดียวในชีวิตของเธอเอง..

และเธอได้แต่ภาวนาให้เขา รู้สึกว่าเธอไม่ใช่ตัวปัญหา...ของเขา
ในความจริงที่ทุเรศบิดเบี้ยวอัปลักษณ์และไม่มีความสุขเลย

เรียกกันว่า "โลก"

ใบไม้

ใบไม้ร่วงหล่นจากต้น
สาเหตุที่ร่วง เพราะหมดเวลา.. เพราะเหี่ยวแห้งเฉากรอบแกรบ

ผมลืมตามองภาพในจอคอมพ์ตรงหน้า
ความเศร้าสร้อยคล้อยตาม เหมือนน้ำตกที่ไม่มีทางเป็นน้ำลอย

สรรพสิ่งภายใต้แรงดึงดูดของโลก
ย่อมตกลงสู่พื้นด้วยความเร่งเท่ากัน

น้ำตาย่อมไหลจากดวงตา จากปลายตา สู่ร่องแก้ม
และหยดลงสู่พื้น

เพียงอากาศร้อน ธนาคารสำหรับจ่ายเงิน และกลุ่มคนขวั่กไขว่
ผมมองลงต่ำอีกครั้ง